Jirmejahu 45 ירמיהו

Buch: Kapitel: Vers:
Übersetzung unter der Redaktion von Leopold Zunz (1838)
1
הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֤ר דִּבֶּר֙ יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא אֶל־בָּר֖וּךְ בֶּן־נֵרִיָּ֑ה בְּכׇתְבוֹ֩ אֶת־הַדְּבָרִ֨ים הָאֵ֤לֶּה עַל־סֵ֙פֶר֙ מִפִּ֣י יִרְמְיָ֔הוּ בַּשָּׁנָה֙ הָרְבִעִ֔ית לִיהוֹיָקִ֧ים בֶּן־יֹאשִׁיָּ֛הוּ מֶ֥לֶךְ יְהוּדָ֖ה לֵאמֹֽר׃
ZunzDas Wort, welches Jirmejahu, der Prophet, geredet zu Baruch, Sohn Nerijah, da er diese Worte schrieb in das Buch aus dem Munde Jirmejahu's, im vierten Jahre des Jehojakim, Sohnes Joschijahu, Königs von Jehudah, also:
2
כֹּה־אָמַ֥ר יְהֹוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל עָלֶ֖יךָ בָּרֽוּךְ׃
ZunzSo spricht der Ewige, der Gott Jisraél's, über dich, Baruch.
3
אָמַ֙רְתָּ֙ אֽוֹי־נָ֣א לִ֔י כִּֽי־יָסַ֧ף יְהֹוָ֛ה יָג֖וֹן עַל־מַכְאֹבִ֑י יָגַ֙עְתִּי֙ בְּאַנְחָתִ֔י וּמְנוּחָ֖ה לֹ֥א מָצָֽאתִי׃
ZunzDu hast gesprochen: Wehe mir! denn gefügt hat der Ewige Kummer zu meinem Schmerze; ich bin ermüdet in meinem Seufzen und finde keine Ruhe.
4
כֹּ֣ה ׀ תֹּאמַ֣ר אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה הִנֵּ֤ה אֲשֶׁר־בָּנִ֙יתִי֙ אֲנִ֣י הֹרֵ֔ס וְאֵ֥ת אֲשֶׁר־נָטַ֖עְתִּי אֲנִ֣י נֹתֵ֑שׁ וְאֶת־כׇּל־הָאָ֖רֶץ הִֽיא׃
ZunzAlso sprich zu ihm: So hat gesprochen der Ewige: siehe, was ich gebaut, reiße ich nieder, und was ich gepflanzt, rode ich aus, und so ist es mit dem ganzen Lande.
5
וְאַתָּ֛ה תְּבַקֶּשׁ־לְךָ֥ גְדֹל֖וֹת אַל־תְּבַקֵּ֑שׁ כִּ֡י הִנְנִי֩ מֵבִ֨יא רָעָ֤ה עַל־כׇּל־בָּשָׂר֙ נְאֻם־יְהֹוָ֔ה וְנָתַתִּ֨י לְךָ֤ אֶֽת־נַפְשְׁךָ֙ לְשָׁלָ֔ל עַ֥ל כׇּל־הַמְּקֹמ֖וֹת אֲשֶׁ֥ר תֵּלֶךְ־שָֽׁם׃ {פ}
ZunzUnd du wolltest für dich Großes verlangen? Verlange es nicht! denn siehe, ich bringe Unglück über alles Fleisch, ist der Spruch des Ewigen, und werde dir dein Leben zur Beute geben, an all den Orten, dahin du gehest.