Bawa Batra 44 בבא בתרא
Traktat:
Blatt:
Ansicht:
Bawa Batra 44a
1
ולוקמה בגזלן
Sollte er es doch auf einen Räuber1 beziehen!? –
- 1 Es ist nicht nötig auf den Fall zu beziehen, wenn der Räuber das Feld weiter verkauft hat, sondern wenn der Beraubte (Šimo͑n) Zeugnis gegen einen dritten (Jehuda) ablegen will; er gilt als parteiisch, da er es nachher dem Räuber (Reúben) abnehmen kann; die angezogene Lehre sollte nicht vom Verkaufe, sondern vom Raube sprechen.
2
משום דקא בעי למיתנא סיפא מכר לו פרה מכר לו טלית דדוקא מכר דהוה ליה יאוש ושינוי רשות אבל לא מכר דהדרא ליה לא תנא רישא נמי מכר
Da er im Schlußsatz den Fall lehren will, wenn er ihm eine Kuh verkauft hat, wenn er ihm ein Gewand verkauft hat, also nur vom Verkaufe, wo Lossagung2 und Besitz Wechsel eingetreten ist, nicht aber, wenn er es nicht verkauft hat, da er es zurückerhält, daher lehrt er es auch im Anfangsatze vom Verkaufe. –
- 2 Seitens des Eigentümers.
3
וסיפא נמי נהי דמייאש מגופיה מדמיה מי מייאש לא צריכא דמית גזלן דתנן הגוזל ומאכיל את בניו והניח לפניהם פטורים מלשלם
Zugegeben, daß er sich im Falle des Schlußsatzes von der Sache selbst losgesagt3 hat, vom Ersatze aber hat er sich ja nicht losgesagt!? – In dem Falle, wenn der Räuber gestorben ist. Wir haben nämlich gelernt: Wenn jemand etwas geraubt und es seinen Kindern zum Verzehren gegeben oder ihnen hinterlassen hat, so sind sie ersatzfrei4. –
4
ולוקמה ביורש
5
הניחא למאן דאמר רשות יורש לאו כרשות לוקח דמי שפיר אלא למאן דאמר רשות יורש כרשות לוקח דמי מאי איכא למימר
Allerdings nach demjenigen, welcher sagt, der Besitz des Erben gleiche nicht dem Besitze6 des Käufers, wie ist es aber zu erklären nach demjenigen, welcher sagt, der Besitz des Erben gleiche dem Besitze des Käufers!?
- 6 Cf. Bq. Fol. 111b.
6
ועוד קשיא ליה לאביי מפני שאחריותו עליו ואין אחריותו עליו מפני שהיא חוזרת לו ואינה חוזרת לו מיבעי ליה
7
אלא כדרבין בר שמואל דאמר רבין בר שמואל משמיה דשמואל המוכר שדה לחבירו שלא באחריות אין מעיד לו עליה מפני שמעמידה בפני בעל חובו
Bawa Batra 44b
1
בסתמא דלא משתעבדא ליה מאי טעמא מטלטלי נינהו ומטלטלי לבע"ח לא משתעבדי ואע"ג דכתב ליה מגלימא דעל כתפיה הני מילי דאיתנהו בעינייהו אבל ליתנהו בעינייהו לא
aber ist es selbstverständlich von dem Falle, wenn er nichts vereinbart hat, daß [der Gläubiger] darauf keinen Anspruch hat, denn es sind Mobilien, und auf Mobilien hat ein Gläubiger keinen Anspruch, und obgleich er ihm schreibt: vom Gewande auf seiner Schulter11, gilt dies nur von dem Falle, wenn es vorhanden ist, nicht aber wenn es nicht vorhanden ist,
- 11 Soll der Gläubiger seine Schuld einfordern können.
2
אלא אפילו עשאו אפותיקי נמי לא מאי טעמא כדרבא דאמר רבא עשה עבדו אפותיקי ומכרו בעל חוב גובה ממנו שורו וחמורו אפותיקי ומכרו אין בעל חוב גובה הימנו
aber nicht einmal in dem Falle, wenn er es verhypotheziert12 hat. Dies nach Raba, denn Raba sagte: Hat jemand seinen Sklaven verhypotheziert und ihn verkauft, so kann der Gläubiger von ihm einfordern, wenn er aber seinen Ochsen oder seinen Esel verhypotheziert und verkauft hat, so kann der Gläubiger von ihnen nicht einfordern,
- 12 Hat der Gläubiger des Verkäufers Anspruch darauf.
3
מאי טעמא האי אית ליה קלא והא לית ליה קלא
4
וליחוש דלמא אקני ליה מטלטלי אגב מקרקעי דאמר רבה אי אקני ליה מטלטלי אגב מקרקעי קני מקרקעי קני מטלטלי ואמר רב חסדא והוא דכתב ליה דלא כאסמכתא ודלא כטופסא דשטרי
Sollte doch berücksichtigt werden, er könnte ihm14 die Mobilien in Verbindung mit Immobilien zugeeignet15 haben, denn Raba sagte, wenn jemand einem Mobilien in Verbindung mit Immobilien zueignet, dieser, sobald er die Immobilien geeignet16 hat, auch die Mobilien geeignet17 habe, und hierzu sagte R. Ḥisda: wenn er ihm geschrieben18 hat: nicht als bloße Zusage und nicht als Formularschein19!? –
- 14 Der Verkäufer seinem Gläubiger.
- 15 Als Deckung für seine Schuld, falls er sie ihm nicht bezahlt.
- 16 Durch einen Akt, durch den nur Immobilien geeignet werden.
- 17 Dies gilt nicht nur vom gewöhnlichen Verkaufe, sondern auch von der Verpfändung der Eigentumsrechte an einen Gläubiger.
- 18 Im Verpfändungscheine.
- 19 Der nur als Vorlage für den eigentlichen Schein benutzt wird; der Verpfändungschein muß vielmehr nach den hierfür bestimmten Vorschriften geschrieben sein. In diesem Falle hat der Gläubiger des Verkäufers Anrecht auch auf Mobilien, u. letzterer sollte bei seiner Zeugenaussage als parteiisch gelten.
5
הכא במאי עסקינן כגון שלקח ומכר לאלתר
6
וליחוש דילמא דאיקני הוא שמעת מינה דאיקני קנה ומכר קנה והוריש לא משתעבד
Sollte doch berücksichtigt werden, vielleicht [hat er ihm auch das zugeeignet], was er kaufen21 wird; oder hieraus wäre zu entscheiden, daß, [wenn jemand gesagt hat:] was ich kaufen werde, und darauf gekauft und verkauft, oder gekauft und vererbt hat, es nicht verpfändet werde!? –
- 21 Der Gläubiger des Verkäufers erhielt Anspruch darauf sofort nachdem dieser es gekauft hat.
7
לא צריכא דקאמרי עדים ידעינן ביה בהאי דלא הוה ליה ארעא מעולם
8
והאמר רב פפא אע"ג דאמור רבנן המוכר שדה לחבירו שלא באחריות ובא בע"ח וטרפה אינו חוזר עליו נמצאת שאינה שלו חוזר עליו
Aber R. Papa sagte ja, obgleich die Rabbanan gesagt haben, wenn jemand seinem Nächsten ein Feld ohne Haftung verkauft und ein Gläubiger gekommen ist und es ihm weggenommen hat, habe jener an ihn keine Ansprüche, so kann er sich dennoch an ihn23 halten, wenn es sich herausstellt, daß es nicht ihm gehörte24!? –
9
הכא במאי עסקינן במכיר בה שהיא בת חמורו
10
ורב זביד אמר אפילו נמצאת שאינה שלו אינו חוזר עליו דא"ל להכי זביני לך שלא באחריות
R. Zebid aber sagte, auch wenn es sich herausstellt, daß es nicht ihm gehörte, kann jener sich nicht an ihn halten, denn er kann ihm erwidern: deshalb habe ich es dir ohne Haftung verkauft.
11
גופא אמר רבין בר שמואל משמיה דשמואל המוכר שדה לחבירו שלא באחריות אין מעיד לו עליה מפני שמעמידה בפני בעל חובו היכי דמי
Der Text. Rabin b. Šemuél sagte im Namen Šemuéls: Wer seinem Nächsten ein Feld ohne Haftung verkauft hat, kann für ihn über dieses kein Zeugnis ablegen, weil er es seinem Gläubiger zur Verfügung stellt. Von welchem Falle wird hier gesprochen: