Die Torah - Die fünf Bücher Mose
אבינו זקן. וְאִם לֹא עַכְשָׁו אֵימָתַי? שֶׁמָּא יָמוּת אוֹ יִפְסֹק מֵהוֹלִיד:
ואיש אין בארץ. סְבוּרוֹת הָיוּ שֶׁכָּל הָעוֹלָם נֶחֱרַב כְּמוֹ בְּדוֹר הַמַּבּוּל: (בראשית רבה):
Unser Vater ist alt, und wenn nicht jetzt, wann dann? Vielleicht stirbt er oder hört auf zu zeugen.
Und ein Mann ist nicht im Lande, sie meinten, die ganze Welt sei zerstört wie im Geschlecht der Sintflut (Bereschit Rabbah 51:8).
הבכירה , הרמב"ן כתב וז"ל, אמר ר"א יתכן שהיתה לו אשה אחרת ומתה בתחלה (כוונתו לפי שכבר הי' לו שתי בנות נשואות כמו שפי' למעלה, ומסתמא לא היו הצעירות לפני הבכירות , וא"כ איך יקרא פה הגדולה בכירה , לכן אמר שיתכן שהי' לו אשה אחרת והיו הנשואות מן אשתו הראשונה ואותן שניצולו מן השניי' , ואחת מהן בכירה ואחת מהן צעירה) , ואין צורך כי הבכירה הפך צעירה · כל גדול באחים יקרא בכור, וכל קטן ממנו צעיר לו, והפרי הראשון יקרא בכורים, וכן בכורי דלים (ישעי' י"ד ל') , המוקדמים בדלות שהם דלי הדלים, וכן בבכרו ייסדנה ובצעירו יציב דלתיה (יהושע ו' כ"ו) , וכן תרגם אנקלוס רבתא עכ"ל · כי בכל מקום שהכוונה במלת בכור על הפטר רחם לאמו או הראשון לאביו מתרגם אנקלוס בוכרא , ולפי מה שפירשנו שאין הכרח שהיו לו שתי בנות נשואות, יהי' פי' בכירה כפשוטו · אבינו זקן , ואם לא עכשיו אימתי שמא ימות או יפסוק מלהוליד · ואיש אין בארץ , סבורות היו שכל העולם נחרב שהביא מבול של אש , ור"ע ספורנו פי' אבינו זקן , ולא יתאמן להרחיק נדוד אל ארץ אחרת , ואיש אין בארץ לבוא עלינו , אין איש בזה הגליל ראוי לבא עלינו עכ"ל · כדרך כל הארץ , שהמנהג היא שלא תנשא אשה אלא לשבין לה · (ר"ע ספורנו) :
Handschriften anzeigen (25)
- תורה, הפטרות ומגלות, Tora, Haftarot und Megilot, 13. Jahrhundert, MS. Opp. Add. Qu. 47 (Bodleian Libraries (Oxford))
- תורה, Torah, 1449, MS. Poc. 395, MS. Poc. 396 (Bodleian Libraries (Oxford))
- תורה, Tora, 14. Jahrhundert, MS. Marsh 635 (Bodleian Libraries (Oxford))
- תורה (בראשית), Tora (Bereshit), 15. oder 16. Jahrhundert, MS. Bodl. Or. 164 (Bodleian Libraries (Oxford))
- תורה, הפטרות, מגלות ואיוב : עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה, Tora, Haftarot, Megilot und Ijob : mit Nikud und Ta'amim, Masora Ktana und Gdola, 13. oder 14. Jahrhundert, MS. Marshall Or. 1 (Bodleian Libraries (Oxford))
- תורה, 13. Jahrhundert, MS. 5 (Corpus Christi College Library, Oxford)
- תנ"ך, 13. Jahrhundert, MS. 73 (Oriel College Library, Oxford)
- תנ"ך, Tanach, 14. bis 15. Jahrhundert, British Library (London) Harley 5498a-d
- תורה, הפטרות ומגלות, Torah, Haftarot und Megillot, 13. oder 14. Jahrhundert, British Library (London) Harley 5709
- תורה, הפטרות, מגלות ואיוב, 13. oder 14. Jahrhundert, British Library (London) Harley 1861
- תורה, הפטרות וכתובים, 1486, British Library (London) Add. 4709
- תורה, unbekannt, Muniment collection, Westminster Abbey, London Ca MS 1
- תנ"ך : עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה, 1494, Library University of Aberdeen Ms. 23
- תנ"ך : עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה, 14. Jahrhundert, Staatsbibliothek Berlin Ms. Or. fol. 1/ Staatsbibliothek Berlin Ms. Or. fol. 2/ Staatsbibliothek Berlin Ms. Or. fol. 3/ Staatsbibliothek Berlin Ms. Or. fol. 4
- תורה, הפטרות ומגלות, Torah, Haftarot und Megillot, 14. Jahrhundert, Bibliothkek Brieg, heute vermutlich Universitätsbibliothek Wroclaw
- תנ"ך : עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה, 13. oder 14. Jahrhundert, Baden State Library, Karlsruhe, Deutschland Ms. Cod. Reuchlin 1
- תנ"ך : עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה, 1295, Biblioteca Medicea Laurenziana, Florenz Ms. Plut.I.30
- Torah, 13. Jahrhundert, Ms. B 35 Inf. (Ambrosian Library, Mailand)
- תנ"ך : עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה, 1236-1238, Biblioteca Ambrosiana (Mailand) Ms. B 30 Inf./ Biblioteca Ambrosiana (Mailand) Ms. B 31 Inf./ Biblioteca Ambrosiana (Mailand) Ms. B 32 Inf.
- תורה, Torah, 1287, Biblioteca Ambrosiana (Mailand) Ms. G 2 Sup.
- תורה, הפטרות ומגלות, Torah, Haftarot und Megillot, 12. Jahrhundert, Biblioteca Ambrosiana (Mailand) Ms. E 86
- כתובים ונביאים, 14. bis 15. Jahrhundert (1400 לערך), Biblioteca Apostolica Vaticana Ms. ebr. 6
- תורה, מגלות והפטרות, 13. Jahrhundert, Staatsbibliothek Berlin Ms. Ham. 80.1
- Torah (mit Targum), Megillot, Ijob, Haftarot, 13. Jahrhundert (?), Ms. Bib. Reg. 13 (Royal Library of Turin, Turin)
- Tanach, 13. Jahrhundert (?), Bib. Reg. 109 (Turin, Handschrift verbrannte 1904)

In dieser Erzählung wird wiederholt das ונחיה מאבינו זרע als Motiv der Handlung hervorgehoben, und darf daßelbe bei einer Beurteilung nicht außer acht gelassen werden. Die Töchter waren in dem Irrtum befangen, die einzigen überlebenden Menschen auf Erden zu sein. Sie sahen mit dem nicht lange mehr ausbleibenden Hinscheiden ihres Vaters sich vermeintlich vereinsamt auf Erden, diese Angst, und der Gedanke an das nur so mögliche Fortbestehen der Menschen, trieb sie zu dem Verbrechen. Ihr Motiv war jedoch ein sittliches, und sie glaubten nicht nur nicht unrecht, sondern sogar recht zu handeln. Die Weisen (Horiot 1, 2) sehen in dem Punkte über ובקומה die Andeutung, daß er nicht so ganz schuldlos gewesen, und findet hierin ב"ר z. St. ein Motiv zu dem späteren: עמוני ולא עמונית מואבי ולא מואבית des Gesetzes.