Die Torah - Die fünf Bücher Mose
Buch:
Kapitel:
Vers:
Hebräischer Text (nach der Masorah)
וְאֶת־הָאַ֜יִל יַעֲשֶׂ֨ה זֶ֤בַח שְׁלָמִים֙ לַֽיהֹוָ֔ה עַ֖ל סַ֣ל הַמַּצּ֑וֹת וְעָשָׂה֙ הַכֹּהֵ֔ן אֶת־מִנְחָת֖וֹ וְאֶת־נִסְכּֽוֹ׃
Deutsche Übersetzung (Samson Raphael Hirsch)
Und den Widder vollzieht er Gott als Friedensmahlopfer für den Korb Mazzot, und es vollzieht der Priester sein Huldigungsopfer und sein Gußopfer.
Übersetzung von Moses Mendelssohn (1780 bis 1783)
Den Widder aber macht er zum Freudenopfer, dem Ewigen zu Ehren, sammt dem Korb mit ungesäuertem Brod, bringt
Übersetzung von Lazarus Goldschmidt (1921 bis 1925)
den Widder aber richte er HaSchem als Heilsschlachtopfer her samt dem Korbe ungesäuerter Brote, auch richte der Priester sein Speisopfer her und sein Gußopfer.
Mendelssohn-Übersetzung im Original
דען ווידדער אבער מאכט ער צום פֿריידענאפפֿער , דעם עוויגען צו עהרען , זאמט דעם קארב מיט אונגעזייערטעם בראד · ברינגט אויך דאז מעהל אונד וויינאפפֿער ·
Onkelos
וְיָת דִכְרָא יַעְבֵּד נִכְסַת קוּדְשַׁיָא קֳדָם יְיָ עַל סַלָא דְפַטִּירַיָא וְיַעְבֵּד כַּהֲנָא יָת מִנְחָתֵהּ וְיָת נִסְכֵּהּ
Raschi
זבח שלמים לה' על סל המצות. יִשְׁחַט אֶת הַשְּׁלָמִים עַל מְנָת לְקַדֵּשׁ אֶת הַלֶּחֶם (עי' מנחות מ"ו):
את מנחתו ואת נסכו. שֶׁל אַיִל:
Raschi (Deutsche Übersetzung)
Als Friedensopfer dem Ewigen nebst dem Korb mit den ungesäuerten Broten, er schlachte das Friedensopfer mit der Absicht, das Brot zu heiligen (Men. 46b). Seine Speiseopfer und seine Gußopfer, des Widders.
Kommentar von R. Samson Raphael Hirsch
Biur von Moses Mendelssohn
על סל המצות , פירושו עם סל המצות , כמו ויבואו האנשים על הנשים ר"ל עם הנשים : את מנחתו ואת נסכו , של איל :
Text herunterladen
V. 17. מלמד שהסל בא חובה לאיל ושחיטת איל ;ואת האיל וגו׳ על סל המצות מקדשן, der Mazzakorb ist Pflichtzubehör zum איל, und die Mazzoth im Korbe erhalten ihre קדושה im Momente der שחיטה des איל, und ist deren קדושה durch die Gesetzmäßigkeit der שחיטה des איל bedingt (Menachot 46b). Es hat sich im איל die Persönlichkeit im Zusammenhange mit ihrer Existenz- und Wohlstandshabe zu denken und sie in der שחיטה ihres Selbstseins zur selbstlosen Hingebung an Gott mit zu begreifen. Die קדושה unseres Lebensbrotes ist durch das Aufgeben unseres ganzen Selbstseins bedingt. – ועשה וגו׳ את מנחתו ואת נסכו. Das סלת בלולה בשמן der מנחת נסכים wird ganz dem Altarfeuer übergeben, der יין נסכים wird ganz von der Altarhöhe in den Altargrund hinabgegossen. Durch beides wird der Vorsatz ausgesprochen, daß unsere ganze Existenz und all unser Wohlstand Nahrung des Göttlichen auf Erden zur Erfüllung des göttlichen Wohlgefallens werden und alle unsere Lebensfreude in die Gottesfreude an seinem Menschheitbau auf Erden aufgehen solle. Diesem Aufgehen unseres ganzen irdischen Seins und Lebensglückes in Gott zur Seite gestaltet sich dann die Priesterweihe und der priesterliche Selbstgenuss unseres Lebensbrotes, wie dies durch die Verwendung des סל המצות Verse 19 und 20 zum Ausdruck kommt.