Die Torah - Die fünf Bücher Mose

Buch: Kapitel: Vers:
Hebräischer Text (nach der Masorah)
שָׁ֩טוּ֩ הָעָ֨ם וְלָֽקְט֜וּ וְטָחֲנ֣וּ בָרֵחַ֗יִם א֤וֹ דָכוּ֙ בַּמְּדֹכָ֔ה וּבִשְּׁלוּ֙ בַּפָּר֔וּר וְעָשׂ֥וּ אֹת֖וֹ עֻג֑וֹת וְהָיָ֣ה טַעְמ֔וֹ כְּטַ֖עַם לְשַׁ֥ד הַשָּֽׁמֶן׃
Deutsche Übersetzung (Samson Raphael Hirsch)
Es streifte das Volk und sammelte, und sie mahlten es auf Mühlen oder stießen es in Mörsern, kochten es im Topfe oder bereiteten es zu Kuchen; und es war sein Geschmack wie der eines Ölkuchens.
Übersetzung von Moses Mendelssohn (1780 bis 1783)
Die Leute schweiften herum, sammelten es, zermahlten es in Handmühlen, oder zerstießen es in Mörsern, kochten es in Töpfen, oder machten Aschenkuchen davon, und es schmeckte wie der beste Oehlkuchen.
Übersetzung von Lazarus Goldschmidt (1921 bis 1925)
Das Volk streifte umher und sammelte es, sie mahlten es in der Handmühle oder zerstießen es im Mörser, kochten es im Topfe oder machten Kuchen daraus; an Geschmack glich es dem des Ölmarkes.
Mendelssohn-Übersetzung im Original
דיא לייטע שווייפֿטען הערום , זאמעלטען עס , צערמאלטען עס אין האנדמיהלען , אדער צערשטיססען עס אין מערזערן , קאכטען עס אין טעפֿפֿען , אדער מאכטען אשענקוכען דאפֿאן · אונד עס שמעקטע , וויא דער בעסטע אֶלקוכען ·
Onkelos
שַׁיְטִין עַמָא וְלָקְטִין דְצָבֵי טָחִין בְּרֵיחַיָא אוֹ דְצָבֵי דָאִיךְ בִּמְדֻכְתָּא וּמְבַשְׁלִין לֵהּ בְּקִדְרָא וְעָבְדִין יָתֵהּ גְרִיצָן וַהֲוָה טַּעֲמֵהּ כִּטְעֵם דְלִישׁ בְּמִשְׁחָא
Raschi

שטו. אֵין שִׁיּוּט אֶלָּא לְשׁוֹן טִיּוּל, אישבנ"ייר — בְּלֹא עָמָל:

וטחנו ברחים וגו'. לֹא יָרַד בָּרֵחַיִם וְלֹא בַקְּדֵרָה וְלֹא בַמְּדוֹכָה, אֶלָּא מִשְׁתַּנֶּה הָיָה טַעֲמוֹ לַנִּטְחָנִין וְלַנְּדוֹכִין וְלַמְבֻשָּׁלִין (ספרי):

בפרור. קְדֵרָה:

לשד השמן. לִחְלוּחַ שֶׁל שֶׁמֶן, כָּךְ פֵּרְשׁוֹ דּוּנָשׁ, וְדוֹמֶה לוֹ "נֶהְפַּךְ לְשַׁדִּי בְּחַרְבֹנֵי קַיִץ" (תהילים ל"ב), וְהַלָּמֶ"ד יְסוֹד, — נֶהְפַּךְ לִחְלוּחִי בְּחַרְבוֹנֵי קַיִץ. וְרַבּוֹתֵינוּ פֵרְשׁוּהוּ לְשׁוֹן שָׁדַיִם, אַךְ אֵין עִנְיַן שָׁדַיִם אֵצֶל שֶׁמֶן; וְאִאֶ"ל לְשַׁד הַשָּׁמֶן לְשׁוֹן "וַיִּשְׁמַן יְשֻׁרוּן" (דברים ל"ב), שֶׁאִם כֵּן הָיָה הַמֵּ"ם נָקוּד קָמָץ וְטַעְמוֹ לְמַטָּה תַּחַת הַמֵּ"ם, עַכְשָׁו שֶׁהַמֵּ"ם נָקוּד פַּתָּח קָטָן וְהַטַּעַם תַּחַת הַשִּׁי"ן, לְשׁוֹן שֶׁמֶן הוּא, וְהַשִּׁ"ין הַנְּקוּדָה בְּקָמָץ גָּדוֹל וְאֵינָהּ נְקוּדָה בְּפַתָּח קָטָן מִפְּנֵי שֶׁהוּא סוֹף פָּסוּק. דָּ"אַ: לְשַׁד לְשׁוֹן נוֹטָרִיקוֹן — לִישׁ שֶׁמֶן דְּבַשׁ, כְּעִסָּה הַנִּלּוֹשָׁה בְּשֶׁמֶן וּקְטוּפָה בִדְבַשׁ. וְתַרְגּוּם שֶׁל אֻנְקְלוֹס דִּמְתַרְגֵּם "דְּלִישׁ בְּמִשְׁחָא" נוֹטֶה לְפִתְרוֹנוֹ שֶׁל דּוּנָשׁ, שֶׁהָעִסָּה הַנִּלּוֹשָׁה בְשֶׁמֶן לַחְלוּחִית שֶׁמֶן יֵשׁ בָּהּ:

Raschi (Deutsche Übersetzung)

Schweifte umher, שיט bedeutet lustwandeln, sich zerstreuen, ohne Mühe. Und mahlte es in der Mühle, es kam nicht in die Mühle, auch nicht in den Kochtopf und Mörser; sondern sein Geschmack veränderte sich in Gemahlenes, Gestoßenes und Gekochtes (Sifre). Im Kochtopf, Kochtopf. Ölsaft, Feuchtigkeit des Öles, so erklärt es Dunasch; ähnlich (Ps. 32, 4), es schwindet mein Saft in der Glut des Sommers; das Lamed gehört zum Namen, es schwindet meine Feuchtigkeit durch die Glut des Sommers; unsere Lehrer erklären es (Sifre) von שדים Mutterbrust; nur kommt der Ausdruck Mutterbrust sonst nicht bei Öl vor; es ist aber nicht möglich, השמן mit fett (Adjekt.) zu übersetzen, wie (Deut. 32, 15), Jeschurun wurde fett; denn dann wäre das Mem mit Kamez-Katon (Zere) punktiert, und der Ton wäre auf der letzten Silbe unter dem Mem; jetzt aber, da das Mem mit Patach-Katon (Segol) punktiert und der Ton unter dem Schin ist, kommt es vom Hauptwort Öl; das Schin ist deshalb mit Kamez-Gadol und nicht mit Patach-Katon (Segol) punktiert, weil es am Ende des Verses steht; andere Erklärung (Sifre): לשד ist eine Abkürzung: Teig, Öl, Honig, wie ein Teig, der mit Öl geknetet und mit Honig bestrichen ist; der Targ. Onkelos, welcher mit Öl geknetet sagt, neigt zur Erklärung von Dunasch; denn ein mit Öl gekneteter Teig enthält Feuchtigkeit von Öl.

Kommentar von Rabbiner Dr. Joseph Herman Hertz

Geschmack des Marks von Öl. Wörtl.: »etwas Saftiges mit Öl zubereitet«. In Exod. XVI, 31 heißt es, daß es wie «Kuchen mit Honig« schmeckte; der ölige Geschmack stellte sich zweifellos erst nach dem Zerreiben und Zerstampfen ein.

Biur von Moses Mendelssohn

שטו העם , אין שייט אלא לשון טיול שלקטוהו בלא עמל , איסבנוויי"ר בלע"ז · ( רש"י ) , וברש"י כ"י איספל"ייר בלע"ז , והוא מלשון ( ספאצירן ) בל"א : וטחנו ברחים , כשרצו טחנוהו ברחים של יד : או דכו , ואם רצו כתשוהו במדוכה של אבן או של עץ : ובשלו בפרור , בקדרה או ביורה : רחים , מהשמות הבאים על משקל שנים ולא ימצא ממנו היחיד : כטעם לשד השמן , למ"ד לשד מן השרש , כי מצאנו נהפך לשדי בחרבוני וענינו ליחות הפוך היובש , ועתה מפרש טעם של מרון אף שהם אמרו ונפשנו יבשה , כאדם האוכל חטים יבשים , ובאמת כאשר יטחנו ברחים או דכו במדוכה מתחלף טעמו , ונעשה שמן , ואין מאכלם יבש , כאן כתיב והיה טעמו שנתחלף טעמו הראשון ונעשה שמן , אבל בפ' בשלח כתיב וטעמו כצפיחית בדבש שזהו טעמו קודם שיולד בהם טעם שמן · ( מדברי הרשב"ם ) :

Text herunterladen