Hebräischer Text (nach der Masorah)
וַיִּשְׁמַ֨ע מֹשֶׁ֜ה אֶת־הָעָ֗ם בֹּכֶה֙ לְמִשְׁפְּחֹתָ֔יו אִ֖ישׁ לְפֶ֣תַח אׇהֳל֑וֹ וַיִּֽחַר־אַ֤ף יְהֹוָה֙ מְאֹ֔ד וּבְעֵינֵ֥י מֹשֶׁ֖ה רָֽע׃
Deutsche Übersetzung (Samson Raphael Hirsch)
Mosche hörte das Volk weinen nach seinen Familien, jeden an seines Zeltes Tür. Gottes Zorn erglühte sehr, und in Mosches Augen war es schlecht.
Übersetzung von Moses Mendelssohn (1780 bis 1783)
Moscheh hörte das Volk, nach seinen Geschlechtern, jedes im Eingange seines Zelts, so weinen. Der Zorn des Ewigen entbrannte sehr, und Moscheh ward betrübt.
Übersetzung von Lazarus Goldschmidt (1921 bis 1925)
Als nun Mosche das Volk familienweise weinen hörte, jeden an seines Zeltes Tür, entbrannte der Zorn HaSchems heftig und arg war es in den Augen Mosches.
Mendelssohn-Übersetzung im Original
משה הערטע דאז פֿאלק , נאך זיינען געשלעכטערן , יעדעס אים איינגאנגע זיינעס געצעלטעס , זא וויינען · דער צארן דעס עוויגען ענטבראנטע זעהר , אונד משה ווארד בעטריבט ·
Onkelos
וּשְׁמַע משֶׁה יָת עַמָא בָּכַן לְזַרְעֲיַתְהוֹן גְבַר בִּתְרַע מַשְׁכְּנֵה וּתְקֵף רוּגְזָא דַיְיָ לַחֲדָא וּבְעֵינֵי משֶׁה בִּישׁ
Raschi
בכה למשפחתיו. מִשְׁפָּחוֹת מִשְׁפָּחוֹת נֶאֱסָפִים וּבוֹכִים לְפַרְסֵם תַּרְעֻמְתָּן בְּגָלוּי. וְרַבּוֹתֵינוּ אָמְרוּ (יומא ע"ה) לְמִשְׁפְּחֹתָיו, עַל עִסְקֵי מִשְׁפָּחוֹת —עַל עֲרָיוֹת הַנֶּאֱסָרוֹת לָהֶם:
Raschi (Deutsche Übersetzung)
Weinend nach seinen Familien, familienweise versammelten sie sich und weinten, um ihre Klage öffentlich bekanntzumachen; unsere Lehrer sagen (Sifre), nach seinen Familien, wegen der Angelegenheiten der Familien, wegen der Verwandtschaften, die ihnen verboten worden waren.
Kommentar von R. Samson Raphael Hirsch
Kommentar von Rabbiner Dr. Joseph Herman Hertz
Biur von Moses Mendelssohn
בכה למשפחתיו , היו מתאספים משפחות משפחות ובוכים לפרסם תרעומתם בגלוי : ובעיני משה רע , הוא תאר מנחי ע"ו וחסר המתואר והיה ראוי לכתוב ובעיני משה הי' הדבר רע , ויתכן שהוא פעל עבר :
V. 10. למשפחתיו: es war kein offener Aufstand, sie sammelten sich nicht zu Hauf, sie weinten und klagten familienweise. Jeder blieb zu Haus. Aber sie standen in ihren Zelttüren und jammerten, und das Jammern und Klagen war allgemein.
ובעיני משה רע. Mosche beurteilte dies als Etwas, welches das ganze Verfehlen seiner Sendung an das Volk bekundete. Für das höchste Ideal geistiger und sittlicher Menschenvollendung sollte er dies Volk gewinnen, — und das Volk klagt über die Entbehrung von Lauch und Zwiebeln!