Nedarim 44 נדרים
Traktat:
Blatt:
Ansicht:
Nedarim 44a
1
אמר תהא שדה זו מופקרת ליום אחד לשבת אחת לחדש אחד לשנה אחת לשבוע אחת עד שלא זכה בה בין הוא בין אחר יכול לחזור בו משזכה בה בין הוא בין אחר אין יכול לחזור בו רישא רבנן סיפא ר' יוסי
Sagt er: dieses Feld sei freigegeben auf einen Tag, eine Woche, einen Monat, ein Jahr oder ein Septennium, so kann er, solange ein anderer oder er selber es sich nicht angeeignet hat, zurücktreten und sobald ein anderer oder er selber es sich angeeignet hat, nicht mehr zurücktreten. Der Anfangsatz1nach den Rabbanan und der Schlußsatz2nach R. Jose!?
2
אמר עולא סיפא נמי רבנן היא אי הכי אמאי עד שלא זכה בה בין הוא בין אחר יכול לחזו' בו שאני שנה ושבוע דלא שכיחי
U͑la erwiderte: Auch der Schlußsatz nach den Rabbanan3. – Wieso kann er demnach, solange weder er noch ein anderer es sich angeeignet hat, zurücktreten!? – Anders verhält es sich bei der [Preisgabe] auf ein Jahr oder ein Septennium, da dies ungewöhnlich ist.
- 3 Nach der Tora kann er nicht zurücktreten, u. nur aus dem weiter genannten Grunde kann er dies.
3
ר"ל אמר מדסיפא ר' יוסי רישא נמי ר' יוסי ורישא היינו טעמא דלא לישתכח תורת הפקר
Reš Laqiš erwiderte: Da der Schlußsatz die Ansicht R. Joses vertritt, so vertritt auch der Anfangsatz die Ansicht R. Joses, denn im Anfangsatze erfolgt es4aus dem Grunde, damit das Gesetz der Preisgabe nicht in Vergessenheit gerate. –
- 4 Daß er nach 3 Tagen nicht zurücktreten kann, auch wenn niemand es sich angeeignet hat.
4
אי הכי אפילו מיום הראשון נמי ליהוי הפקר אמר רבה מפני הרמאין דמפקירין והדרין בהון
Nedarim 44b
1
ודלמא אתי לעשורי מן החיוב על הפטור ומן הפטור על החיוב
2
דאמרי' ליה כי מעשרת עשר מיניה וביה
Man spreche zu ihm: Wenn du den Zehnten entrichtest, entrichte ihn von diesem für dieses.
3
מיתיבי המפקיר את כרמו ולשחר עמד ובצרו חייב בפרט ובעוללות ובשכחה ובפיאה ופטור מן המעשר
4
בשלמא לעולא דרבנן קתני לה ודאורייתא קתני לה אלא לריש לקיש אמאי פטור מן המעשר
5
אמר לך כי אמרי אנא לר' יוסי הא רבנן היא
Er kann dir erwidern: ich sage es nach R. Jose, während hier die Rabbanan vertreten sind.